ΠΟΤΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΩΝ ΣΤΗ ΤΟΠΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ;

 

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ «ΕΚΕΙ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥΣ»

Μερικες σκεψεις στο Ματθαιο 18:20

   Υπάρχουν στον Λόγο του Θεού εκφράσεις και υποσχέσεις που υπερβαίνουν τη νοημοσύνη και τις διανοητικές μας δυνάμεις. Δεν μπορούμε να τις εννοήσουμε, επειδή οι αισθήσεις μας είναι συνδεδεμένες με την γη και ζούμε στα βλεπόμενα, ενώ σ’ αυτές τις εκφράσεις και υποσχέσεις πρόκειται περί των μη βλεπομένων. Γι’ αυτό, εφόσον θα φέρουμε τα θνητά αυτά σώματα, οφείλουμε να δεχόμαστε με απλότητα και μόνο δια της πίστεως, τις μεγάλες και πολύτιμες αλήθειες που μας αποκαλύπτονται στο άγιο Βιβλίο, χωρίς να τις ερευνούμε, συχνά χωρίς να τις καταλαβαίνουμε και χωρίς να ζητούμε να τις εξηγήσουμε ή να τις αναπτύξουμε με τη φαντασία μας.

  ΄Ετσι συμβαίνει και με την υπόσχεση του κεφαλαίου 18:20 του Ευαγγελίου του Ματθαίου, που ο ίδιος ο Κύριος κάνει προς τους δικούς Του: «΄Οπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι εγώ ανάμεσά τους». Ο Κύριος είναι εκεί, αόρατος και εντούτοις προσωπικά παρών ταυτόχρονα παντού όπου οι δικοί Του είναι συναθροισμένοι στο όνομά Του. Ο άπιστος θα γελάσει και ίσως θα ειρωνευθεί, αλλ’ η πίστη δέχεται και κατέχει αυτή την υπόσχεση, που είναι τόσο πολύτιμη, χωρίς να ζητάει να την ερευνήσει. Ο πιστός απολαμβάνει, με μια άπειρη ευγνωμοσύνη, αυτή την ευλογημένη παρουσία του Κυρίου, ανάμεσα στους δύο ή τρείς που συναθροίζονται γύρω από το όνομά Του.

  Ο Κύριος, όταν άφησε τους μαθητές Του, υποσχέθηκε να είναι «μαζί τους όλες τις ημέρες» (Ματθ. 28:20), δηλ. να βρίσκεται πλησίον τους εν πνεύματι για να τους ενθαρρύνει, να τους στηρίζει, να τους οδηγεί. Υποσχέθηκε επίσης να κατοικεί σ’ εκείνους που φυλάττουν τον Λόγο Του (Ιωάν. 14:23) και πολύ συχνά αποκτούμε προσωπικά την πείρα της πιστότητάς Του σε ότι αφορά τις υποσχέσεις Του. Αλλ’ η πολύτιμη υπόσχεση της παρουσίας Του ανάμεσα στους δύο ή τρείς που συγκεντρώνονται στο όνομά Του, έχει ένα διαφορετικό χαρακτήρα, διότι εδώ πρόκειται περί της πραγματικής παρουσίας του αγίου Προσώπου Του ανάμεσα στους δικούς Του, χωρίς να μπορούν αυτοί να Τον βλέπουν με τα μάτια τους. Αυτό είναι μια αλήθεια την οποία η πίστη κατέχει και Τον λατρεύει, χωρίς να την καταλαβαίνει.

  Πρόκειται περί πραγματικής παρουσίας, εφόσον και αυτός ο τόπος είναι προσδιορισμένος: Εκεί όπου δύο ή τρείς είναι συναγμένοι στο όνομά Του. Δεν λέει: Σε αυτή ή εκείνη την Εκκλησία, όπου οι πιστοί συναθροίζονται συνήθως για την λατρεία, ούτε σε αυτή την αίθουσα όπου γίνονται κηρύγματα. Ο Λόγος του Θεού είναι σαφής και δεν επιτρέπει κατά κανένα τρόπο να ισχυρισθεί κανείς την παρουσία του Κυρίου σε ένα τόπο, για μόνο τον λόγο ότι είναι προορισμένος για τις συναθροίσεις.

  Αυτή η παρεξήγηση γίνεται ίσως διότι λησμονείται ότι στα πρώτα χρόνια της Εκκλησίας, σχεδόν παντού, η Εκκλησία συναθροίζονταν σε σπίτια των πιστών και δεν διέθετε μια ειδική αίθουσα για συναθροίσεις. Εάν τώρα μπορούν να συναθροίζονται σε μια ειδική αίθουσα, ας προσέξουμε να μη δίνουμε αξία ή ιδιαίτερο προνόμιο σε αυτό το οίκημα. Επίσης δεν είναι αρκετό να ισχυρίζονται ότι συναθροίζονται στο όνομά Του, για να συμβαίνει πραγματικά έτσι. Και αυτό μας υποχρεώνει να εξετάσουμε καλά τι σημαίνει αυτή η έκφραση: «Στο όνομά μου», η οποία αποτελεί τον μόνο απαραίτητο και επαρκή όρο που θέτει ο ίδιος ο Κύριος, για να είναι παρών. Και μεταξύ των ανθρώπων του κόσμου, το να μιλάει ή να ενεργεί κανείς στο όνομα ενός άλλου, πολύ περισσότερο στο όνομα του ανώτατου άρχοντα, σημαίνει ότι ενεργεί και μιλάει αντί τούτου, με την βεβαιότητα ότι εκείνος επιδοκιμάζει τις πράξεις ή τα λόγια του εντολοδόχου του. Δεν συμβαίνει το ίδιο εδώ; Οι δύο ή τρείς που είναι συγκεντρωμένοι δεν μπορούν να είναι βέβαιοι για την παρουσία του Κυρίου, παρά μόνον εάν ενεργούν και μιλούν με την πλήρη επιδοκιμασία Του, δηλ. σύμφωνα με τον Λόγο Του, κάτω από την εξάρτησή Του και την οδηγία του Πνεύματος. Τούτο αποκλείει φυσικά κάθε συγκέντρωση που διοικείται από τον άνθρωπο, όσο προικισμένος κι αν είναι αυτός. Είναι φανερό, ότι ο Κύριος δεν μπορεί να βρίσκεται σε δεύτερη μοίρα σε μια συγκέντρωση γύρω από ένα κήρυκα, για να ακούσουν από το στόμα του λόγια προτροπής, οικοδομής ή ευαγγελισμού, όσον έξοχα κι αν φαίνονται ότι είναι.

  Είναι απαραίτητο να επιμείνουμε επ’ αυτού του σημείου, ότι δεν μπορούμε να βεβαιώσουμε την παρουσία του Κυρίου ανάμεσά μας, επειδή συναθροιζόμαστε τακτικά σε ένα ορισμένο τόπο, σε καθορισμένες μέρες και ώρες της εβδομάδας. Η παρουσία του Κυρίου δεν είναι συνδεδεμένη με τις συνήθειές μας και με τα ωράριά μας. Για να είναι εκεί ο Κύριος, πρέπει οι καρδιές μας να ασχολούνται πραγματικά με Αυτόν, η ευσέβειά μας να μην είναι τυπική, οι προσευχές μας, οι ύμνοι μας, τα λόγια μας, κάτω από την οδηγία του Πνεύματος, να ανταποκρίνονται στη πραγματικότητα της παρουσίας Του. Με μια λέξη, για να βρίσκεται Εκείνος ανάμεσά μας, πρέπει εμείς να βρισκόμαστε γύρω από Αυτόν, σε μια πλήρη υποταγή στον λόγο Του και χωρίς δικούς μας περιορισμούς.

  ΄Ετσι, μια συνάθροιση , γύρω από Αυτόν, αποτελεί ένα πολύ μεγάλο προνόμιο και παρέχει στη ψυχή μια βαθειά χαρά, αυτή την χαρά που είχαν γνωρίσει οι έντεκα και εκείνοι που ήταν μαζί τους στο ανώγειο, όταν κατά την νύχτα της αναστάσεώς Του, ο Κύριος βρέθηκε ανάμεσά τους (Λουκ. 24: 31). Αλλ’ αυτή η χαρά δεν πρέπει να χωρίζεται από το αίσθημα της ευθύνης μας η οποία είναι επίσης μεγάλη, διότι είναι ανάγκη να διατηρείται αφενός η αγιότητα που ανήκει στον οίκο του Κυρίου (Ψαλμ.93:5) και αφετέρου η μαρτυρία του ονόματός Του.

  Θεωρούν κάποτε ως υπερηφάνεια την βεβαιότητα της παρουσίας του Κυρίου σε παρόμοιες συναθροίσεις. Αλλά μπορούμε να πούμε με απόλυτη βεβαιότητα ότι έχουμε όχι μόνο το δικαίωμα, αλλά και το προνόμιο να θεωρούμε δικές μας όλες τις υποσχέσεις του Λόγου του Θεού.

  Οι μαθητές που είχαν σταλεί από τον Κύριο για να ετοιμάσουν το Πάσχα, δεν ήξεραν που να πάνε για να ανταποκριθούν στην επιθυμία του Κυρίου (Λουκ.22:9). Δεν πήγαν όμως από σπίτι σε σπίτι για να ζητήσουν ένα κατάλληλο τόπο για να συγκεντρωθούν εκεί με τον Κύριό τους, όπως το κάνουν σήμερα τόσοι χριστιανοί, που μεταπηδούν από την μια εκκλησιαστική απόχρωση στην άλλη. Ο Πέτρος και ο Ιωάννης ρώτησαν απλούστατα τον Κύριο: «Πού θέλεις να ετοιμάσουμε;». Και ο Κύριος τους έδωσε ακριβείς οδηγίες, ώστε να μην ακολουθήσουν έναν λάθος δρόμο. Τα μέσα είναι τα ίδια και τώρα για εκείνους που ζητούν τον τόπο της παρουσίας του Κυρίου και είναι τόσο πραγματικά όσο ήταν τότε, μολονότι αόρατα. Ο Κύριος θα δείξει ασφαλώς, σε εκείνους που Τον ζητούν, για να βρούν τον τόπο όπου Εκείνος επιθυμεί να συναντιέται με τους μαθητές Του.            

                                                                        Μ.J.K.

 (Προσαρμοσμένο στη Δημοτική απ’ το περιοδικό ΛΟΓΟΙ ΑΛΗΘΕΙΑΣ-Απρίλιος 1965, σελ.75-78)